Οι 10 πιο ακραίες καιρικές συνθήκες που έχουν καταγραφεί.

Όλοι μας γνωρίζουμε ότι ο καιρός μπορεί να γίνει ακραίος και σίγουρα αυτό δεν είναι κάτι που μπορούμε να αποφύγουμε ούτε έχουμε τη δύναμη να το σταματήσουμε. Η παγκόσμια μόλυνση , το φαινόμενο του θερμοκηπίου αλλά και άλλες παρόμοιες αιτίες που προκαλούνται από τον άνθρωπο μπορεί να αυξήσουν την συχνότητα των ακραίων φαινομένων ανά την υμφήλιο.

Σκεφτήκατε ποτέ να ζούσατε έστω ένα λεπτό σε θερμοκρασίες της τάξεως των 57,8°C? Φανταστήκατε ποτέ πως θα είναι να βρίσκεστε στη μέση μίας χαλαζοκαταιγίδας με χαλάζι μεγέθους 17.8cm διαμέτρου και 47.6cm περιφέρειας?

Ο ακραίος καιρός ΜΠΟΡΕΙ να συμβεί παντού στην Γη απλά θα πρέπει να ελπίζουμε ότι δεν θα είναι κανείς μας εκεί που θα συμβεί...

Πάμε να δούμε τις 10 πιο ακραίες καιρικές συνθήκες που έχουν καταγραφεί στην ιστορία της ανθρωπότητας.

1. Η υψηλότερη θερμοκρασία που έχει καταγραφεί ποτέ.

Θα ήταν πολύ άσχημο να βρισκόσασταν στο Al ‘Aziziyah της Λιβύης στις 13 Σεπτεμβρίου του 1922. Η υψηλότερη θερμοκρασία που καταγράφηκε εκείνη την ημέρα ήταν 57.8°C κάνοντάς την , την υψηλότερη θερμοκρασία που έχει καταγραφεί ποτέ στα χρονικά. Το Al ‘Aziziyah βρίσκεται κοντά στην Έρημο Σαχάρα που είναι η βασική αιτία για αυτή τη θερμοκρασία. Πάντως εκτός από αυτή την ακραία θερμοκρασία υπάρχουν αναφορές που υποστηρίζουν ακόμη υψηλότερες θερμοκρασίες σε άλλα μέρη στη διάρκεια ενός φαινομένου γνωστού ως "heat bursts" όπου άνεμοι ανεβάζουν απότομα την θερμοκρασία και κατεβάζουν την υγρασία στον αέρα. Η πιο ακραία περίπτωση αυτού του φαινομένου heat bursts παρατηρήθηκε στο Abadan του Ιράν τον Ιούνιο του 1967 με υποτιθέμενες θερμοκρασίες των 87°C!!! Το περιστατικό αυτό δεν επιβεβαιώθηκε και γι αυτό το λόγο δεν είναι αποδεκτό ως παγκόσμιο ρεκόρ. Το αμέσως επόμενο πιο ζεστό μέρος είναι η κοιλάδα του Θανάτου στην Καλιφόρνια με 56.7°C στις 10 Ιουλίου του 1913.

2. Η γρηγορότερη άνοδος της Θερμοκρασίας.

Στις 7.30 το πρωί στις 22 Ιανουαρίου του 1943 στο Spearfish της Νότιας Ντακότα των Η.Π.Α. η θερμοκρασία ήταν στους -20°C όταν ένα chinook (άνεμος ο οποίος φυσάει κατα μήκος της πλαγιάς) άρχισε να φυσά πολύ γρήγορα. Μέσα σε 2 ΛΕΠΤΑ ! η θερμοκρασία ανέβηκε στους +7°C ... Αυτή η διαφορά των 27°C ανόδου της θερμοκρασίας ήταν η πιο γρήγορη άνοδος της θερμοκρασίας που έχει καταγραφεί ποτέ. Αυτή η παράξενη συμπεριφορά του καιρού συνεχίστηκε και μετά από μιάμιση ώρα ο άνεμος σταμάτησε και η θερμοκρασία έπεσε από τους +12°C στους -20°C!!! μία συνολική πτώση της τάξης των 32°C μέσα σε ΜΟΝΟ 27 λεπτά.

3. Η χαμηλότερη θερμοκρασία που έχει καταγραφεί ποτέ.

Ο σταθμός Vostok είναι ένα Ρωσικό εργαστήριο έρευνας που βρίσκεται στον νότιο "πόλο ψύχους" στην Ανταρκτική. Οι πόλοι τους ψύχους είναι τα σημεία στην Γη με τις χαμηλότερες καταγεγραμένες θερμοκρασίες . Και ενωυπάρχουν πολλές τέτοιες τοποθεσίες στο βόρειο ημισφαίριο να διεκδικούν αυτή τη θέση , στο νότιο αναμφίβολα ο σταθμός Vostok είναι χωρίς αμφιβολία το ψυχρότερο μέρος της Ανταρκτικής. Για να σας δώσουμε μία γεύση επί τούτου ο μέσος όρος της θερμοκρασίας τον χειμώνα κυμαίνεται στους -65°C και το καλοκαίρι στους -30°C. Στις 21 Ιουλίου του 1983 η θερμοκρασία στον σταθμό Vostok έπεσε στους -89.2°C! και αυτή είναι η χαμηλότερη θερμοκρασία που έχει καταγραφεί ποτέ στη Γη. Εκτός του κρύου γενικά το κλίμα στην περιοχή είναι τρομερά επικίνδυνο για τους ανθρώπους για πολλούς λόγους. Δεν υπάρχει σχεδόν καθόλου υγρασία στον αέρα , ο μέσος όρος ταχύτητας του ανέμου είναι 11mph (έως και 60mph) , υπάρχει έλλειψη οξυγόνου και διοξειδίου του άνθρακα, και επίσης η περιοχή έχει πολική νύχτα που διαρκεί 3 μήνες! Για την ιστορία ο σταθμός ερευνά τους πυρήνες του πάγου με γεωτρήσεις καθώς και τα μαγνητικά πεδία της Γης.

4. Η γρηγορότερη πτώση της θερμοκρασίας.

Στη νότια Ντακότα των Η.Π.Α. η Rapid City (περίπου 45λεπτά από την Spearfish που είδαμε παραπάνω) κρατά το ρεκόρ της γρηγορότερης πτώσης της θερμοκρασίας που έχει καταγραφεί ποτέ. Στις 22 Ιανουαρίου του 1943 την ίδια μέρα με παραπάνω στην Spearfish η θερμοκρασία έπεσε κατά 27°C! μέσα σε 5 λεπτά από τους 16°Cστους -11°C !!!.

5. Η μεγαλύτερη νιφάδα.

Στις 28 Ιανουαρίου του 1887 ένας ιδιοκτήτης ράντσουστο Fort Keogh της Μοντάνα ανακάλυψε μία νιφάδα διαμέτρου 38 ΕΚΑΤΟΣΤΩΝ! , αλλά δυστυχώς λόγω της χρονικής περιόδου δεν υπάρχει σχετική φωτογραφία της νιφάδας . Ωστόσο παρά ότι το γεγονός φαίνεται ψεύτικο υπάρχουν επίσημα μάρτυρες του περιστατικού καθώς και η αναγνώριση από το περιοδικό των Ρεκόρ Guinness.

6. Η περισσότερη βροχή μέσα σε 24 ώρες.

Ανάμεσα στις 15 και 16 Μαρτίου του 1952 στο Cilaos στο κέντρο του νησιού Reunion έπεσαν συνολικά 1.869.9mm βροχόπτωσης!! και αυτή είναι η μεγαλύτερη 24ωρη βροχόπτωση που έχει καταγραφεί στη Γη. Το ίδιο νησί επίσης κρατά το ρεκόρ για την περισσότερη βροχή μέσα σε 72 ώρες συνολικά 3.929mm στο κρατήρα Commersons τον Μάρτιο του 2007.

7. Η μεγαλύτερη χιονόπτωση που έχει καταγραφεί.

Μεταξύ της 1ης Ιουλίου του 1998 και της 30 Ιουνίου 1999 συνολικά έπεσαν 29 μέτρα χιονιού στο βουνό Baker που βρίσκεται στην πολιτεία της Washington στις Η.Π.Α.

8. Το μεγαλύτερο χαλάζι.

Στις 22 Ιουνίου του 2003 μία τεράστια καταιγίδα κινήθηκε κατά μήκος της κεντρονότιας Νεμπράσκα. Κατά της διάρκεια της καταιγίδας σημειώθηκε κολοσσιαία χαλαζόπτωση. Μετά το πέρας του φαινομένου οι κάτοικοι της Aurora βρίκαν μία τεράστια μπάλα χαλαζιού και γρήγορα την πήραν και την τοποθέτησαν στο ψυγείο για να μην λιώσει. Έπειτα εξετάστηκε από την Εθνική επιτροπή ακραίου κλίματος και καιρού η οποία την μέτρησε και διαπίστωσε ότι είχε διάμετρο 17.8cm και 47.6cm περιφέρεια. Η ΝΟΑΑ αναφέρει ότι το χαλάζι πέφτει προς το έδαφος με ταχύτητες των 160χιλιομέτρων την ώρα, και οι πιο καταστροφηκές χαλαζοπτώσεις έχουν προκαλέσει ζημιές αξίας δισεκατομμυρίων δολλαρίων σε περιουσίες αλλά και σπαρτά. Μάλιστα αυτή τη στιγμή το συγκεκριμένο χαλάζι που είχε βρεθεί τότε φυλάσσεται στο Εθνικό κέντρο ατμοσφαιρικών ερευνών στο Boulder του Κολοράντο.

9. Η γρηγορότερος άνεμος.

Στις 3 Μαΐου του 1999 ανεμοστρόβιλοι σχηματίστικαν στην Οκλαχόμα και άρχισαν να καταστρέφουν οτιδήποτε έβρισκαν στο διάβα τους. Περίπου στις 7 το απόγευμα ένα DOW (Doppler Radar on Wheels) κατέγραψε μία ρυπή ανέμων 3 δευτερολέπτων που ταξίδευαν με ταχύτητες των 512 χιλιομέτρων την ώρα! Το 1971 ο Ted Fujita του πανεπιστημίου του Σικάγο εισήγαγε μία νέα μέθοδο μέτρησης και κατηγοριοποίησης των ανεμοστρόβιλων την ονομαζόμενη Fujita Scale. Στην μετρική κλίμακα έθεσε παραμέτρους για να κατηγοριοποιήσει τους ανεμοστρόβιλους από F0 έως F5 , αλλά στις σημειώσεις του επίσης περιέγραψε και έναν θεωρητικό F6 ανεμοστρόβιλο ο οποίος θα είχε μεγαλύτερη ταχύτητα ανέμων από έναν F5 και ήταν σχεδόν σίγουρος ότι δεν θα μπορούσε να υπάρξει. Η μεγαλύτερη ταχύτητα για έναν F5 είναι 512 χιλιόμετρα την ώρα! έτσι αν οι άνεμοι στην Οκλαχόμα ήταν 1-2 χιλιόμετρα παραπάνω θα ήταν ο πρώτος ανεμοστρόβιλος F6 που έχει καταγραφεί ποτέ.

10. Το μεγαλύτερο και πιο καταστροφικό ξέσπασμα ανεμοστρόβιλων που έχει συμβεί.

Από τις 3 Απριλίου έως τις 4 το 1974 σε μία περίοδο μόλις 18 ωρών , 148 ανεμοστρόβιλοι ξέσπασαν κατά μήκος 13ων κεντρικών πολιτειών και του Οντάριο του Καναδά. Το γεγονός εκείνο έγινε γνωστό ως το "Σούπερ Ξέσπασμα" Και είχε καταστροφικά αποτελέσματα . 24 από τους ανεμοστρόβιλους ήταν της τάξεως F4 , 6 ήταν μεγέθους F5 (οι περισσότεροι F5 που έχουν καταγραφεί σε οποιοδήποτε άλλο χρόνο ). Το μέγεθος της ζημιάς κάλυπτε μία περιοχή 1.440 τετραγωνικών χιλιομέτρων σε ένα καταστροφικό μονοπάτι μήκους 4.160 χιλιομέτρων . Το συγκεκριμένου Σούπερ Ξέσπασμα συνέβει λόγω ενός ακραίου συστήματος χαμηλών πιέσεων το οποίο κινούνταν στις H.Π.Α. εκείνη την περίοδο και προκάλεσε ζημιές 3.5 δισεκατομμυρίων δολλαρίων στοιχίζοντας την ζωή σε περισσότερους από 300 ανθρώπους τραμαυτίζοντας άλλους 5.484.

Φωτογραφία: Πατήστε πάνω της για ZOOM.

Επιμέλεια : Σωτήρης Σιδέρης

Πηγές δεδομένων:
http://en.wikipedia.org/wiki/Super_Outbreak
http://cswr.org/dow/DOW.htm
http://news.nationalgeographic.com/news/2003/08/0804_030804_largesthailstone.html
http://en.wikipedia.org/wiki/R%C3%A9union
http://www.blackhillsweather.com/chinook.html
http://en.wikipedia.org/wiki/Vostok,_Antarctica
http://en.wikipedia.org/wiki/Spearfish,_South_Dakota
http://www.rizedeyiz.com/index.php
http://www.supertightstuff.com/goto/Yahoo/3794/2

ΠΗΓΗ:http://www.meteoclub.gr/

Καλωσήρθες... χειμώνα!

Πλημμύρες και κρύο στη Βρετανία

Την ώρα που η Ελλάδα ετοιμάζεται να αντιμετωπίσει τον πρώτο καύσωνα του καλοκαιριού, η Βρετανία πνίγεται από τις σφοδρές καταιγίδες.

Το μένος της κακοκαιρίας έχει δεχθεί περισσότερο η Ουαλία, στην οποία το σκηνικό θυμίζει χειμώνα.

Χαρακτηριστική είναι η εικόνα ενός κάμπινγκ, το οποίο μετατράπηκε σε ποτάμι, μετά τη βροχόπτωση. Τουλάχιστον 150 άνθρωποι χρειάστηκε να απομακρυνθούν επειγόντως, με τη βοήθεια συνεργείων διάσωσης.

Οι μετεωρολόγοι προειδοποιούν τους Βρετανούς ότι η κακοκαιρία θα συνεχιστεί και τους προετοιμάζουν για άλλο ένα καλοκαίρι γεμάτο βροχές και κρύο.

Πηγή:http://www.newsbeast.gr

Βροχερός Ιούνιος στη Βρετανία

Φωτογραφίες από την κακοκαιρία

Οι ουρανοί άνοιξαν στη Βρετανία κατά τη διάρκεια των εορτασμών για το Αδαμάντινο Ιωβηλαίο της βασίλισσας Ελισάβετ και όπως όλα δείχνουν ο καιρός θα παραμείνει βροχερός όλο το μήνα.

Άνεμοι που ξεπερνούσαν τα 110 χιλιόμετρα την ώρα και σφοδρή βροχή συνέθεταν το σκηνικό του καιρού στη νότια Αγγλία και οι μετεωρολόγοι εκτιμούν πως το ύψος της βροχής το επόμενο 24ωρο θα φτάσει τα δέκα εκατοστά.

Η θερμοκρασία αναμένεται μετά βίας να προσεγγίσει τους 19 βαθμούς Κελσίου που είναι ο μέσος όρος για την εποχή αυτή.

Η βρετανική Μετεωρολογική Υπηρεσία εξέδωσε 18 προειδοποιήσεις για πλημμύρες, τις δέκα στα νοτιοδυτικά.

Δείτε τις φωτογραφίες

Πηγή:http://www.newsbeast.gr/

Κεραυνοί και Βροντές - Μέρος Α

Έχοντας ολοκληρώσει την περιήγηση μας στον θαυμαστό κόσμο των καταιγίδων, το αμέσως επόμενο φυσικό φαινόμενο που μοιραία τραβάει την προσοχή μας είναι οι κεραυνοί και οι βροντές. Δύο φαινόμενα που συνδέονται άρρηκτα με τις καταιγίδες και τα οποία δεν έχουν ακόμη κατανοηθεί πλήρως.
Με απλά λόγια, ο κεραυνός (ή αστραπή) είναι μία ηλεκτρική εκκένωση, ένας γιγαντιαίος σπινθήρας, που τυπικά παρατηρείται σε ώριμες καταιγίδες. Οι κεραυνοί μπορούν να σημειωθούν μέσα σε ένα νέφος, από νέφος σε νέφος, από ένα νέφος στον αέρα ή από ένα νέφος στο έδαφος. Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός πως η πλειοψηφία των κεραυνών παρατηρούνται μέσα στα νέφη, ενώ μόλις ένα 20% παρατηρείται μεταξύ νεφών και εδάφους. Το χτύπημα ενός και μόνου κεραυνού είναι ικανό να θερμάνει τον αέρα δια μέσω του οποίου κινείται μέχρι την απίστευτη θερμοκρασία των 30,000 ^οC, θερμοκρασία η οποία είναι 5 φορές υψηλότερη από αυτήν της επιφάνειας του ήλιου. Αυτή η ακραία θέρμανση προκαλεί την εκρηκτική διαστολή του ατμοσφαιρικού αέρα, οπότε δημιουργείται ένα «υπόκωφο» ηχητικό κύμα που ταξιδεύει προς όλες τις διευθύνσεις και ονομάζεται βροντή (μπουμπουνητό).
Εξαιτίας της μεγάλης ταχύτητας με την οποία ταξιδεύει το φως (~300,000 m/s), η θέαση του κεραυνού λαμβάνει χώρα σχεδόν ταυτόχρονα με τη δημιουργία του. Στον αντίποδα, ο ήχος ταξιδεύει με την πολύ μικρότερη ταχύτητα των περίπου 340 m/s, οπότε μεταξύ της θέασης ενός κεραυνού και του ακούσματος της βροντής παρεμβάλλεται σημαντικός χρόνος. Μετρώντας το χρόνο μεταξύ της θέασης ενός κεραυνού και του ακούσματος της αντίστοιχης βροντής, μπορούμε να υπολογίσουμε την απόσταση μας από το σημείο πτώσης του κεραυνού. Για παράδειγμα, εάν δούμε έναν κεραυνό και ακούσουμε τη βροντή 15 sec αργότερα, η απόσταση μας από το σημείο πτώσης του κεραυνού είναι περίπου 5.1 km (προκύπτει πολύ απλά, εφαρμόζοντας την εξίσωση της ευθύγραμμης ομαλής κίνησης, x=υ*t, για τον ήχο).
Όταν η πτώση ενός κεραυνού σημειώνεται σε πολύ κοντινή μας απόσταση (<100 m), αρχικά ακούγεται ένας ήχος που μοιάζει με σπάσιμο και ακολουθεί ο βίαιος ήχος της βροντής. Όταν το σημείο πτώσης του κεραυνού είναι αρκετά μακριά, τότε η βροντή ακούγεται περισσότερο σαν υπόκωφο βουητό. Αυτό μπορεί να συμβαίνει εξαιτίας της εκπομπής των αντίστοιχων ηχητικών κυμάτων από διαφορετικές περιοχής του κεραυνού. Επιπρόσθετα, το υπόκωφο αυτό βουητό μπορεί να οξύνεται εξαιτίας της αλληλεπίδρασης των ηχητικών κυμάτων με τα εμπόδια (π.χ. βουνά, λόφοι, κτίρια) που παρεμβάλλονται μεταξύ του παρατηρητή και του σημείου πτώσης του κεραυνού.
Σε ορισμένες περιπτώσεις, είναι δυνατόν να παρατηρηθεί κάποιος κεραυνός αλλά να μην ακουστεί καμία βροντή. Στην πραγματικότητα ωστόσο η βροντή δημιουργείται, αλλά η ατμόσφαιρα διαθλά και εξασθενεί τα ηχητικά κύματα ώστε αυτά καθίστανται τελικά μη ακουόμενα. Τα ηχητικά κύματα ταξιδεύουν με μεγαλύτερη ταχύτητα στο θερμό παρά στον ψυχρό αέρα. Όπως έχουμε ήδη δει (βλ. εδώ), οι καταιγίδες δημιουργούνται σε περιοχές της ατμόσφαιρας όπου παρατηρείται αστάθεια, σε περιοχές δηλαδή όπου η θερμοκρασία μειώνεται γρήγορα με το ύψος. Έτσι, το ηχητικό κύμα που δημιουργείται από έναν κεραυνό διαθλάται συχνότερα προς τα επάνω, μακριά από έναν παρατηρητή που βρίσκεται στο έδαφος. Επομένως, ένας παρατηρητής που βρίσκεται σε απόσταση μικρότερη των 5 km από το σημείο πτώσης ενός κεραυνού ακούει συνήθως την αντίστοιχη βροντή, σε αντίθεση με έναν παρατηρητή σε απόσταση μεγαλύτερη των 15 km που δεν ακούει τίποτα.
Παρόλα αυτά, ακόμα και ένας παρατηρητής που βρίσκεται κοντά στο σημείο πτώσης ενός κεραυνού είναι δυνατό να μην ακούσει βροντή. Αυτό συμβαίνει σε ορισμένες περιπτώσεις εξαιτίας της πολύπλοκης αλληλεπίδρασης των ηχητικών κυμάτων με τα μόρια του αέρα που οδηγεί σε εξασθένιση της βροντής. Επιπρόσθετα, οι τυρβώδεις στρόβιλοι του ατμοσφαιρικού αέρα με ακτίνα μικρότερη των 50 m έχουν την τάση να διαχέουν τα ηχητικά κύματα. Με τον τρόπο αυτό, όταν η βροντή που δημιουργείται από έναν ασθενή κεραυνό ταξιδεύει αρκετά χιλιόμετρα, ο ήχος της καθίσταται συχνά μη ακουόμενος.
Ένας ήχος που συχνά εκλαμβάνεται λανθασμένα ως βροντή είναι ο κρότος που δημιουργείται από τη διάσπαση του φράγματος του ήχου (sonic boom). Ο κρότος αυτός δημιουργείται όταν ένα αεροσκάφος ξεπερνά την ταχύτητα του ήχου. Σε αυτή την περίπτωση το αεροσκάφος συμπιέζει τον αέρα, δημιουργώντας ένα «εκρηκτικό» κύμα που λαμβάνει την μορφή κώνου πίσω από αυτό. Κατά μήκος ενός τέτοιου κύματος καταγράφεται ραγδαία μεταβολή της πίεσης για μικρή απόσταση. Αυτή ακριβώς η μεταβολή της πίεσης προκαλεί τον χαρακτηριστικό κρότο.
Νωρίτερα, σημειώσαμε πως οι κεραυνοί παρατηρούνται συνήθως σε ώριμες καταιγίδες. Παρόλα αυτά, πτώση κεραυνών μπορεί επίσης να παρατηρηθεί σε καταιγίδες χιονιού, σε αμμοθύελλες, μέσα στο νέφος που εκλύεται από ένα ηφαίστειο, και σε πολύ σπάνιες περιπτώσεις μέσα σε νέφη τύπου nimbostratus (βλ. εδώ). Οι κεραυνοί είναι επίσης δυνατόν να κατευθύνονται από το νέφος προς την ανώτερη ατμόσφαιρα, δημιουργώντας περίεργα «φωτεινά βέλη» (παρατηρούνται συχνότερα από πιλότους που πετάνε πάνω από έντονες καταιγίδες).
Ποια είναι όμως η αιτία δημιουργίας των κεραυνών; Σε συνθήκες αίθριου καιρού το ηλεκτρικό πεδίο της ατμόσφαιρας χαρακτηρίζεται από μία αρνητικά φορτισμένη επιφάνεια και μία θετικά φορτισμένη ανώτερη ατμόσφαιρα. Για να δημιουργηθεί ο κεραυνός, θα πρέπει να υπάρχουν ξεχωριστές, αντίθετα φορτισμένες περιοχές μέσα σε ένα νέφος τύπου cumulonimbus (βλ. εδώ). Ο τρόπος με τον οποίο δημιουργούνται αυτές οι ξεχωριστές περιοχές δεν έχει ακόμη κατανοηθεί πλήρως. Ωστόσο, υπάρχουν διάφορες θεωρίες που επιχειρούν να δώσουν μία σχετική εξήγηση.

(Α) Εξηλεκτρισμός των νεφών
Σύμφωνα με μία θεωρία, ο εξηλεκτρισμός ενός νέφους οφείλεται στην πτώση κόκκων χιονιού (μικρά σωματίδια πάγου, αποκαλούμενα επίσης μαλακό χαλάζι) μέσα από μία περιοχή υπερκατεψυγμένων υδροσταγονιδίων και παγοκρυστάλλων. Καθώς τα υδροσταγονίδια έρχονται σε επαφή με τους κόκκους του χαλαζιού, παγώνουν ακαριαία και απελευθερώνουν λανθάνουσα θερμότητα. Η διεργασία αυτή διατηρεί την επιφάνεια των κόκκων χαλαζιού θερμότερη από τους περιβάλλοντες παγοκρύσταλλους. Όταν λοιπόν ένας θερμότερος κόκκος χαλαζιού έλθει σε επαφή με έναν ψυχρότερο παγοκρύσταλλο, λαμβάνει χώρα ένα σημαντικό φαινόμενο. Παρατηρείται μεταφορά θετικών ιόντων από το θερμότερο προς το ψυχρότερο αντικείμενο. Με τον τρόπο αυτό, ο μεγαλύτερος και θερμότερος κόκκος χαλαζιού φορτίζεται αρνητικά, ενώ ο μικρότερος και ψυχρότερος παγοκρύσταλλος φορτίζεται θετικά. Το ίδιο φαινόμενο συμβαίνει και όταν τα ψυχρότερα, υπερκατεψυγμένα υδροσταγονίδια παγώνουν ακαριαία ερχόμενα σε επαφή με τους θερμότερους κόκκους χαλαζιού, οπότε και αποσπώνται μικροσκοπικά, θετικά φορτισμένα θραύσματα πάγου. Αυτά τα ελαφρύτερα, θετικά φορτισμένα σωματίδια μεταφέρονται στα ανώτερα στρώματα του νέφους μέσω των ανοδικών ρευμάτων. Τα μεγαλύτερα, αρνητικά φορτισμένα σωματίδια (κόκκοι χαλαζιού και χιονιού) είτε παραμένουν αιωρούμενα μέσα στο ανοδικό ρεύμα, είτε πέφτουν προς τη βάση του νέφους. Μέσω αυτού του μηχανισμού, το ψυχρό ανώτερο τμήμα του νέφους καθίσταται θετικά φορτισμένο, ενώ τα μέσα στρώματα φορτίζονται αρνητικά. Το κατώτερο τμήμα του νέφους εμφανίζεται γενικά αρνητικά φορτισμένο, χωρίς να αποκλείεται η παρουσία θετικού φορτίου (κυρίως στην περιοχή όπου σημειώνεται ο υετός).
Μία εναλλακτική θεωρία για τον εξηλεκτρισμό των νεφών, προτείνει πως κατά τη διάρκεια του σχηματισμού του υετού δημιουργούνται περιοχές ξεχωριστών φορτίων μέσα στα μικροσκοπικά νεφοσταγονίδια και τα μεγαλύτερα σωματίδια του υετού. Στο ανώτερο τμήμα αυτών των σωματιδίων εντοπίζεται το αρνητικό φορτίο, ενώ το θετικό φορτίο συγκεντρώνεται στο κατώτερο τμήμα τους. Όταν ο κατακρημνιζόμενος υετός συγκρούεται με μικρότερα σωματίδια, τα μεγαλύτερα σωματίδια καθίστανται αρνητικά φορτισμένα και τα μικρότερα αποκτούν θετικό φορτίο. Στη συνέχεια, το ανοδικό ρεύμα αναλαμβάνει να μεταφέρει τα μικρότερα, θετικά φορτισμένα σωματίδια στα ανώτερα τμήματα του νέφους. Τα μεγαλύτερα, αρνητικά φορτισμένα σωματίδια είτε μεταφέρονται προς τα κατώτερα στρώματα του νέφους, είτε παραμένουν σε αιώρηση από το ανοδικό ρεύμα.

Πώς όμως δημιουργείται ο κεραυνός, αυτή η εντυπωσιακή "σπίθα" φωτός, αφού ολοκληρωθεί ο εξηλεκτρισμός ενός νέφους; Την απάντηση θα τη δώσουμε στο δεύτερο μέρος του αφιερώματος μας στο εντυπωσιακό φαινόμενο των κεραυνών.

Επιμέλεια - Σύνταξη: Θοδωρής Μ. Γιάνναρος (thgian82)

Πηγή:http://www.meteoclub.gr/

Αφροδίτη, Γη και Ήλιος ευθυγραμμίστηκαν

Το φαινόμενο ορατό στην Ελλάδα μέχρι τις 7:55

Εδώ και δύο 24ωρα βρίσκεται σε εξέλιξη ένα φαινόμενο που έχει κερδίσει τα βλέμματα των αρτονόμων του κόσμου. Πρόκειται για την ευθυγράμμιση του Ήλιου με την Αφροδίτη και τη Γη, η οποία θα γίνει ωρατή στην Ελλάδα μέχρι τις 7:55 το πρωί ως μία κουκίδα πάνω στον ήλιο.

Πρόκειται για ένα φαινόμενο που θα επαναληφθεί σε 105 χρόνια.

Το φαινόμενο συμβαίνει τέσσερις φορές σχεδόν κάθε δυόμισι αιώνες και χωρίζεται σε ζεύγη των οκτώ ετών. Το 2004, η ευθυγράμμιση των πλανητών είχε συμβεί ξανά, ένα πρωτόγονο θέαμα για όσους το είδαν.

Το απόγευμα της Τετάρτης, οι κάτοικοι των ΗΠΑ, Καναδά, Μεξικού, Κεντρικής Αμερικής και του βορειότερου τμήματος της Νοτίου Αμερικής θα έχουν τη δυνατότητα να απολαύσουν τη πρώτη φάση της διάβασης. Στην Ευρώπη, τη Δυτική και Κεντρική Ασία, την Ανατολική Αφρική και τη Δυτική Αυστραλία θα είναι ορατή η τελική φάση του φαινομένου και συγκεκριμένα κατά τη διάρκεια του ηλιοβασιλέματος της 6ης Ιουνίου.
Πηγή:http://www.newsbeast.gr/


Πηγή:http://edition.cnn.com/

Η καυτή ανάσα του ηφαιστείου

Φωτογραφίες από τη Χαβάη

Η επιμονή και το θάρρος πολλές φορές επιβραβεύονται. Έτσι βγήκε νικητής και ο φωτογράφος G. Brad Lewis που στάθηκε τόσο κοντά στο ηφαίστειο λίγο πριν την έκρηξη και τράβηξε αυτή εντυπωσιακές φωτογραφίες.

Ο ίδιος φωτογραφήθηκε σε πολύ κοντινή απόσταση από τη λάβα και τις πέτρες που εκτινάσσονταν στον αέρα προσεγγίζοντας σε θερμοκρασία τους 1.000 βαθμούς Κελσίου στο ηφαίστειο Κιλαουέα στο Μεγάλο νησί της Χαβάης.

Δείτε τις φωτογραφίες




Πηγή:http://www.newsbeast.gr/

Νωρίτερα άρχισε η περίοδος των κυκλώνων στον Ατλαντικό

Η πρώτη ημέρα του καλοκαιριού σηματοδοτεί και την έναρξη της περιόδου των κυκλώνων του Ατλαντικού, η οποία διαρκεί έως το τέλος Νοεμβρίου. Φέτος ωστόσο, για πρώτη φορά εδώ και τουλάχιστον έναν αιώνα, δύο κυκλώνες κατεγράφησαν πριν από την 1η Ιουνίου.

Επιστήμονες, οι οποίοι τον Απρίλιο προέβλεπαν 10 τροπικές καταιγίδες, εκτιμούν τώρα ότι αυτή η εξάμηνη περίοδος θα περιλαμβάνει 13, εκ των οποίων πέντε θα εξελιχθούν σε κυκλώνες και δύο σε ισχυρούς κυκλώνες. Αυτό ωστόσο δεν σημαίνει απαραίτητα ότι φέτος οι μετεωρολόγοι θα έχουν περισσότερη δουλειά από προηγούμενες χρονιές: ο μέσος όρος την τελευταία τριακονταετία στη λεκάνη του Ατλαντικού είναι 12 τροπικές καταιγίδες με όνομα (δηλαδή καταιγίδες που συνοδεύονται από ανέμους 62 χιλιομέτρων την ώρα), 6 κυκλώνες (άνεμοι τουλάχιστον 120 χλμ./ώρα) και 3 μεγάλοι κυκλώνες (178 χλμ./ώρα).

Πέρυσι, η περιοχή «είδε» 19 τροπικές καταιγίδες με όνομα. Φέτος, η δραστηριότητα αναμένεται χαμηλότερη εξαιτίας αρκετών παραγόντων με βασικότερο την υποχώρηση, τους τελευταίους μήνες, της Λα Νίνια, η οποία ευθύνεται για τις ασυνήθιστα χαμηλές θερμοκρασίες στην επιφάνεια της θάλασσας, στον κεντρικό και ανατολικό τροπικό Ειρηνικό ωκεανό. Επιστήμονες έχουν διαπιστώσει ότι το φαινόμενο διαδραματίζει κάποιο ρόλο σε περιόδους με περισσότερους κυκλώνες σε σχέση με το μέσο όρο.

’λλοι παράγοντες είναι η ενισχυμένη διάτμηση του ανέμου στην περιοχή ανάπτυξης των κυκλώνων και οι θερμοκρασίες στο ανατολικό άκρο του Ατλαντικού που αυτήν την περίοδο είναι χαμηλότερες από τις φυσιολογικές. Τα δεδομένα στις προβλέψεις θα μπορούσε να αλλάξει, προς το τέλος του καλοκαιριού, μια πιθανή επανεμφάνιση του Ελ Νίνιο, ο οποίος έχει αντίθετη επίδραση από τη Λα Νίνια.

«Ανεβάσαμε ελαφρώς τον αριθμό [των κυκλώνων που αναμένεται να εκδηλωθούν] από την πρόβλεψή μας τον Απρίλιο, κυρίως εξαιτίας της αβεβαιότητας για το κατά πόσο θα αναπτυχθεί ένας Ελ Νίνιο στα τέλη του καλοκαιριού, αλλά και λόγω των κάπως οριακών συνθηκών που επικρατούν στη λεκάνη του Ατλαντικού», λέει ο ειδικός σε θέματα κυκλώνων Φιλ Κλότσμπαχ από το Κρατικό Πανεπιστήμιο του Κολοράντο, όπου γίνονται τέτοιες προβλέψεις τα τελευταία 30 χρόνια.

«Κλειδί» η ετοιμότητα

Ο Κλότσμπαχ και η ομάδα του προέβλεψαν και τους δύο κυκλώνες Μπέριλ και Αλμπέρτο που σχηματίστηκαν το Μάιο, πριν από την έναρξη της περιόδου. «Ιστορικά, η δραστηριότητα πριν από την 1η Ιουνίου έχει μηδαμινές συνέπειες για την υπόλοιπη περίοδο των κυκλώνων», εξηγεί ο Ουίλιαμ Γκρέι που ίδρυσε την ομάδα προβλέψεων του πανεπιστημίου. Σε κάθε περίπτωση, οι επιστήμονες προειδοποιούν όσους ζουν σε περιοχές που πλήττονται από κυκλώνες να βρίσκονται σε ετοιμότητα.

Ο Κατρίνα, που σχηματίστηκε στον Κόλπο του Μεξικού και έπληξε τη Λουιζιάνα και το Μισισιπή τον Αύγουστο του 2005, θεωρείται ο πλέον καταστροφικός κυκλώνας του Ατλαντικού, στοιχίζοντας τη ζωή σε περισσότερους από 1500 ανθρώπους και προκαλώντας ζημιές ύψους άνω των 80 δισεκατομμυρίων δολαρίων.

Πηγή:http://www.naftemporiki.gr

Φωτιά... βουνό

Ήδη έχουν καεί περισσότερα από 100 εκτάρια στη νοτιοδυτική περιοχή του Νέου Μεξικού, ενώ οι πυροσβέστες δηλώνουν πως έχουν θέσει ύπο έλεγχο μόλις το 17% της πυρκαγιάς. Οι άσχημες καιρικές συνθήκες κάνουν πιο δύσκολο το έργο των πυροσβεστών. Η φωτιά ξεκίνησε στις 16 Μαΐου από κεραυνούς...

Πηγή:http://www.enikos.gr/

Τυφώνας έπνιξε τρία παιδιά στις Φιλιππίνες

Τρεις ψαράδες αγνοούνται

Τρία παιδιά έχασαν τη ζωή τους και έξι ψαράδες είναι αγνοούμενοι εξαιτίας του τυφώνα Μαουάρ που έπληξε τις Φιλιππίνες, ανακοίνωσε σήμερα η υπηρεσία πολιτικής άμυνας στη Μανίλα.

Σύμφωνα με την υπηρεσία τα τρία παιδιά πνίγηκαν σε ποτάμια των επαρχιακών Παλαουάν και Ριζάλ, ενώ οι έξι ψαράδες είναι αγνοούμενοι καθώς βγήκαν στα ανοικτά παρά τις προειδοποιήσεις από τις αρμόδιες αρχές.

Εκατοντάδες επιβάτες πλοίων και αεροσκαφών παγιδεύτηκαν σε επαρχίες στο ανατολικό τμήμα της χώρας καθώς πολλά δρομολόγια πλοίων και αεροπορικές πτήσεις ματαιώθηκαν.

Ο τυφώνας Μαουάρ, με ανέμους που πνέουν με ταχύτητα 140χλμ την ώρα, έχει προκαλέσει σφοδρές βροχοπτώσεις από την Παρασκευή στις Φιλιππίνες.

Πηγή:http://www.newsbeast.gr/

5.000 άστεγοι στην Κολομβία

Ένας ισχυρός ανεμοστρόβιλος άφησε άστεγους σχεδόν όλους τους κατοίκους της πόλης Sabanalarga στην Κολομβία, ενώ περίπου χίλια σπίτια έμειναν χωρίς σκεπή! Ένα άνθρωπος πέθανε, ενώ περίπου εκατό άτομα τραυματίστηκαν...

Πηγή:http://www.enikos.gr/

Καταιγίδες - Μέρος Δ

Υπερκύτταρες καταιγίδες (Supercell thunderstorms)
Σε περιοχές όπου επικρατεί ισχυρή διάτμηση του ανέμου (τόσο της ταχύτητας όσο και της διεύθυνσης του), μία καταιγίδα είναι δυνατόν να αναπτυχθεί με τέτοιο τρόπο ώστε η εκροή ψυχρού αέρα από το καθοδικό ρεύμα να μην υποσκελίζει το ανοδικό ρεύμα. Η ισχυρή διάτμηση του ανέμου μπορεί επίσης να οδηγήσει στη δημιουργία οριζόντιου στροβιλισμού, ώστε τελικά το ανοδικό ρεύμα εξαναγκάζεται σε περιστροφήγύρω από τον άξονα του. Αυτού του τύπου η καταιγίδα, με το βίαια περιστρεφόμενο ανοδικό ρεύμα, χαρακτηρίζεται ως υπερκύτταρη (supercell thunderstorm). Αυτή ακριβώς η περιστροφή του ανοδικού ρεύματος θεωρείται υπεύθυνη για το σχηματισμό ανεμοστρόβιλων σε αρκετές περιπτώσεις.
Η εσωτερική δομή μιας υπερκύτταρης καταιγίδας είναι τέτοια που μπορεί να διατηρεί την καταιγίδα «ζωντανή» για μεγάλο χρονικό διάστημα. Οι καταιγίδες αυτής της κατηγορίας είναι ικανές να δημιουργούν ανοδικά ρεύματα με ταχύτητες που ξεπερνούν τους 90 knots, καταστροφικούςεπιφανειακούς ανέμους και μεγάλους ανεμοστρόβιλους. Τα βίαια ανοδικά ρεύματα μπορούν επίσης να διατηρήσουν το χαλάζι αιωρούμενο μέσα στο νέφος για μεγάλο χρονικό διάστημα, διευκολύνοντας με τον τρόπο αυτό τη σημαντική και επικίνδυνη αύξηση του μεγέθους του.
Παρόλο που ποτέ δύο υπερκύτταρες καταιγίδες δεν είναι ίδιες, για ευκολία κατηγοριοποιούνται σε τρεις τύπους: (α) τις κλασσικές υπερκύτταρες (classic supercells – CLS), (β) τις υψηλού υετού υπερκύτταρες (high precipitation supercells – HPS), και (γ) τις χαμηλού υετού υπερκύτταρες (low precipitation supercells – LPS). Οι CLS είναι καλά οργανωμένες καταιγίδες που παράγουν έντονη βροχόπτωση, μεγάλου μεγέθους χαλάζι, ισχυρούς επιφανειακούς ανέμους, και ανεμοστρόβιλους. Οι υπερκύτταρες καταιγίδες αυτού του τύπου θεωρούνται το τέλειο μοντέλο για όλες τις υπερκύτταρες καταιγίδες. Οι HPS παράγουν έντονη βροχόπτωση και χαλάζι στο κέντρο της καταιγίδας. Τέτοιες καταιγίδες προκαλούν ακραία καθοδικά ρεύματα και πλημμύρες, ενώ η αναγνώριση ανεμοστρόβιλων είναι δύσκολη αφού εκδηλώνονται συνηθέστερα στην περιοχή της έντονης βροχόπτωσης. Οι LPS χαρακτηρίζονται από ασθενή κατά βάση βροχόπτωση, παρά το ότι είναι ικανές να δημιουργήσουν ανεμοστρόβιλους και χαλαζόπτωση. Αυτές οι καταιγίδες δημιουργούν συνήθως ένα μεγάλο πυργοειδές νέφος, το οποίο εξαιτίας της περιστροφής της καταιγίδας μοιάζει πολλές φορές με ανοιχτήρι φελλών.
Στο Σχ. 1 παρουσιάζεται το μοντέλο της κλασσικής υπερκύτταρης καταιγίδας. Στο Σχ.1 παρουσιάζεται η καταιγίδα όπως είναι ορατή από τα ΝΑ, κινούμενη από ΝΔ προς ΝΑ. Η περιστρεφόμενη στήλη αέρα στη νότια πλευρά της καταιγίδας ονομάζεται μεσοκυκλώνας (μέσης κλίμακας κυκλώνας, mesocyclone). Το περιστρεφόμενο ανοδικό ρεύμα που συνδέεται με τον μεσοκυκλώνα είναι τόσο ισχυρό που η κατακρήμνισηυετού μέσα από αυτό είναι αδύνατη. Αυτή η δομή δημιουργεί μία περιοχή όπου δε σημειώνεται βροχή, ακριβώς κάτω από το ανοδικό ρεύμα. Οι ισχυροί ΝΔ άνεμοι που πνέουν ψηλά διασκορπίζουν συνήθως τη βροχή προς τα ΝΑ. Το χαλάζι που τυχόν αιωρείται μέσα στο νέφοςκατακρημνίζεται συνήθως στα Β του ανοδικού ρεύματος, ενώ η εντονότερη βροχή σημειώνεται ακριβώς Β της περιοχής όπου πέφτει το χαλάζι. Η ασθενέστερη βροχή σημειώνεται στο ΒΑ τεταρτημόριο της καταιγίδας. Στην περίπτωση που σχετικά ξηρός αέρας εισέλθει στοανοδικό ρεύμα, σχηματίζεται ένα περιστρεφόμενο νέφος που φαίνεται να κατεβαίνει από τη βάση της καταιγίδας. Το νέφος αυτό ονομάζεταιwall cloud.

Σχήμα 1. Απλοποιημένη απεικόνιση των κυριότερων χαρακτηριστικών μιας κλασσικής υπερκύτταρης καταιγίδας (classic supercell thunderstorm) που συνοδεύεται από ανεμοστρόβιλους. Η καταιγίδα παρατηρείται από τα ΝΑ και κινείται προς ΒΑ.

Για να σχηματίσουμε μία καλύτερη εικόνα για τον τρόπο με τον οποίο η διάτμηση του ανέμου παίζει ρόλο στη ανάπτυξη των υπερκύτταρων καταιγίδων, αρκεί να κοιτάξουμε το Σχ. 2. Στην επιφάνεια εντοπίζεται ένας ανοιχτού κυματισμού κυκλώνας των μέσων πλατών με ψυχρό καιξηρό αέρα να κινείται πίσω από το ψυχρό μέτωπο, ενώ θερμός και υγρός αέρας «σπρώχνει» το θερμό μέτωπο. Πάνω από τη θερμή επιφάνεια, μία σφήνα θερμού και υγρού αέρα προσανατολίζεται κατά τον άξονα Ν-Β. Σε αυτή την περιοχή εντοπίζεται επίσης μία στενή ζώνη ισχυρώνανέμων (>50 knots), η οποία ονομάζεται πολλές φορές αεροχείμαρρος των κατώτερων επιπέδων (low-level jet stream). Ακριβώς πάνω από το υγρό αυτό στρώμα, εντοπίζεται μία σφήνα ψυχρότερου και ξηρότερου αέρα που ρέει από τα ΝΔ. Ακόμα ψηλότερα, στην ισοβαρική επιφάνεια των 500 hPa, εντοπίζεται αυλώνας χαμηλών πιέσεων στα δυτικά του επιφανειακού χαμηλού. Στην ισοβαρική επιφάνεια των 300 hPa ο αεροχείμαρρος του πολικού μετώπου εμφανίζεται να στρίβει πάνω από την εξεταζόμενη περιοχή, δημιουργώντας συχνά μία περιοχήμέγιστης ταχύτητας πάνω από το επιφανειακό χαμηλό. Σε αυτό το επίπεδο, ο αεροχείμαρρος ευνοεί τη δημιουργία μιας περιοχής απόκλισης, η οποία με τη σειρά της εντείνει την επιφανειακή σύγκλιση και την ανοδική κίνηση του αέρα. Με αυτό τον τρόπο τίθενται οι βάσεις για τη δημιουργία μιας υπερκύτταρης καταιγίδας.

Σχήμα 2. Σχηματική απεικόνιση των συνθηκών της ανώτερης ατμόσφαιρας που ευνοούν το σχηματισμό υπερκύτταρων καταιγίδων. Η περιοχή που επισημαίνεται με κίτρινο χρώμα αντιστοιχεί σε εκείνη την περιοχή όπου είναι πιθανότερο να σχηματιστεί μια υπερκύτταρη καταιγίδα. (Πηγή: Meteorology Today, D. Ahrens, 2009).

Η περιοχή που επισημαίνεται στο Σχ. 2 με το κίτρινο χρώμα αντιστοιχεί σε εκείνη την περιοχή όπου είναι περισσότερο πιθανό να σχηματιστεί μια υπερκύτταρη καταιγίδα. Σε αυτή την περιοχή οι συνθήκες σχηματισμού υπερκύτταρων καταιγίδων είναι ευνοϊκότερες για δύο βασικούς λόγους: (α) διότι η παρουσία ψυχρού αέρα στα ανώτερα στρώματα της ατμόσφαιρας και θερμού στα κατώτερα δημιουργεί συνθήκες αστάθειας, και (β) διότι η ισχυρή κατακόρυφη διάτμηση του ανέμου εντείνει το στροβιλισμό.
Η ταχύτατη αύξηση της ταχύτητας του ανέμου από την επιφάνεια έως το επίπεδο όπου εντοπίζεται ο αεροχείμαρρος δημιουργεί συνθήκες ισχυρής διάτμησης. Σε αυτή την περιοχή, η διάτμηση του ανέμου εξαναγκάζει τον αέρα σε περιστροφή γύρω από έναν οριζόντιο άξονα. Καθώς ο αέρας περιστρέφεται αντίθετα από τους δείκτες του ρολογιού, το ανοδικό ρεύμα μιας αναπτυσσόμενης καταιγίδας μπορεί να «σπρώξει» τον περιστρεφόμενο αέρα μέσα στο νέφος, γεγονός που τελικά οδηγεί στην περιστροφή του ανοδικού ρεύματος. Αυτή ακριβώς ηπεριστροφή του ανοδικού ρεύματος είναι το βασικό γνώρισμα όλων των υπερκύτταρων καταιγίδων. Η αύξηση της ταχύτητας του ανέμου με το ύψος, έως το ισοβαρικό επίπεδο των 300 hPa, σε συνδυασμό με την μεταβολή της διεύθυνσης του ανέμου από περισσότερο νότιες σε περισσότερο δυτικές διευθύνσεις, ενισχύει περισσότερο το στροβιλισμό της καταιγίδας.
Μπροστά από ένα προπορευόμενο ψυχρό μέτωπο, θα περιμένανε θεωρητικά να παρατηρήσουμε το σχηματισμό αρκετών υπερκύτταρων καταιγίδων, καθώς ο θερμός και δυναμικά ασταθής ατμοσφαιρικός αέρας ανέρχεται κατακόρυφα. Παρόλα αυτά, οι ατμοσφαιρικές συνθήκες που ευνοούν το σχηματισμό μεγάλων υπερκύτταρων καταιγίδων αποτρέπουν συνήθως το σχηματισμό πολλών μικρότερων. Η κατανόηση των λόγων για τους οποίους αυτό συμβαίνει, προϋποθέτει την εξέταση του κατακόρυφου προφίλ της θερμοκρασίας και της υγρασίας στην περιοχή του θερμού αέρα που προπορεύεται του ψυχρού μετώπου.
Στο Σχ. 3 παρουσιάζεται το τυπικό κατακόρυφο προφίλ της θερμοκρασίας και του σημείου δρόσου στην περιοχή του θερμού αέρα, προτούσχηματιστεί η υπερκύτταρη καταιγίδα. Παρατηρούμε πως από την επιφάνεια έως το ισοβαρικό επίπεδο των 800 hPa ο ατμοσφαιρικός αέρας εμφανίζεται ασταθής, θερμός και υγρός. Στα 800 hPa εντοπίζεται μία ρηχή επιστεγάζουσα αναστροφή (ένα ρηχό στρώμα πολύ ευσταθούς αέρα) η οποία περιορίζει των υποκείμενο υγρό αέρα. Πάνω από την αναστροφή, ο αέρας είναι ψυχρότερος και αρκετά ξηρότερος, ενώ χαρακτηρίζεται από αστάθεια καθώς η θερμοκρασία ελαττώνεται με ρυθμό που προσεγγίζει την υγρή αδιαβατική θερμοβαθμίδα (~10 ^oC/km). Η ψύξη του ατμοσφαιρικού αυτού στρώματος προέρχεται κύρια από την εισροή ψυχρού αέρα από τα δυτικά. Ο ψυχρός, ξηρός και ασταθήςαέρας που «κάθεται» πάνω από το θερμό και υγρό αέρα δημιουργεί ιδανικές συνθήκες για την εμφάνιση θερμικής αστάθειας, γεγονός που συνεπάγεται την περαιτέρω αποσταθεροποίηση της ατμόσφαιρας στην περίπτωση που κάποια μάζα αέρα αναγκαστεί να κινηθεί κατακόρυφα προς τα πάνω.

Σχήμα 3. Τυπική καθ' ύψος μεταβολή της θερμοκρασίας και του σημείου δρόσου, παρατηρούμενη συχνά πριν από την ανάπτυξη υπερκύτταρων καταιγίδων. (Πηγή: Meteorology Today, D. Ahrens, 2009).

Η ανοδική κίνηση επιφανειακού θερμού αέρα μπορεί να σημειωθεί κατά μήκος της μετωπικής επιφάνειας, αλλά και οπουδήποτε αλλού στην περιοχή του θερμού αέρα, καθώς η επιφάνεια θερμαίνεται κατά τη διάρκεια της ημέρας. Παρόλα αυτά, κατά τη διάρκεια των πρωινών ωρών, η επιστεγάζουσα αναστροφή λειτουργεί ως ανάχωμα στα ανερχόμενα θερμικά και ως εκ τούτου παρατηρείται συχνότερα ο σχηματισμόςορισμένων μεμονωμένων νεφών τύπου cumulus. Καθώς η ημέρα περνά και η επιφάνεια θερμαίνεται περισσότερο, ο ανερχόμενος αέρας καταφέρνει να διασπάσει την επιστεγάζουσα αναστροφή σε μεμονωμένα σημεία, οπότε και ακολουθεί η ταχύτατη και πολλές φορέςεκρηκτική κατακόρυφη ανάπτυξη των νεφών. Με τον τρόπο αυτό λοιπόν, η επιστεγάζουσα αναστροφή λειτουργεί ως ανασταλτικός παράγοντας για την ανάπτυξη πολλών μεμονωμένων καταιγίδων. Όταν ο επιφανειακός αέρας είναι πλέον ικανός να προκαλέσει τη διάτρησητης αναστροφής, ο ισχυρός άνεμος που συνδέονται με την παρουσία του αεροχειμάρρου στα 300 hPa εξωθεί βίαια τον υγρό αέρα προς τονψυχρό, ασταθή αέρα, οπότε και ξεκινάει η ανάπτυξη μιας μεγάλης υπερκύτταρης καταιγίδας.
Οι περισσότερες καταιγίδες κινούνται κατά την κατεύθυνση που ορίζει ο άνεμος στην μέση τροπόσφαιρα. Παρόλα αυτά, οι περισσότερεςυπερκύτταρες καταιγίδες κινούνται προς τα δεξιά της διεύθυνσης που ορίζει ο «πηδαλιούχος» άνεμος στα ανώτερα στρώματα της ατμόσφαιρας. Για την ακρίβεια, οι υπερκύτταρες καταιγίδες έχουν την τάση να κινούνται κατά περίπου 30^ο προς τα δεξιά της κατεύθυνσης που ορίζει ο μέσος άνεμος στην μέση τροπόσφαιρα. Η ταχύτατη άνοδος του αέρα μέσω του ανοδικού ρεύματος της καταιγίδας αλληλεπιδρά με τον καθ’ ύψος αυξανόμενο οριζόντιο άνεμο, ώστε τελικά δημιουργούνται κατακόρυφες βαροβαθμίδες ικανές να προκαλέσουν την γένεση νέωνανοδικών ρευμάτων στην δεξιά πλευρά της καταιγίδας. Με τον τρόπο αυτό, καθώς η καταιγίδα προχωρά, νέα κύτταρα δημιουργούνται σταδεξιά της διεύθυνσης που ορίζει ο άνεμος στα ανώτερα ατμοσφαιρικά στρώματα.

Με το τέταρτο και τελευταίο μέρος, ολοκληρώθηκε το αφιέρωμα στο εντυπωσιακό και αρκετές φορές επικίνδυνο φαινόμενο των καταιγίδων. Θέλω να πιστεύω πως το συγκεκρίμενο αφιέρωμα κατάφερε να πετύχει το στόχο του, ο οποίος δεν ήταν άλλος από το να μας ταξιδέψει στο μαγικό κόσμο των καταιγίδων. Ένα ταξίδι που πραγματοποιείται πάντα υπό το πρίσμα της επιστημονικής τεκμηρίωσης, πλην όμως δεν στερείται της μαγείας που αποπνέει ο καιρός!

Επιμέλεια - Σύνταξη: Θοδωρής Μ. Γιάνναρος (thgian82)

Πηγή:http://www.meteoclub.gr/

Επιστήμονες στέλνουν «αντηλιακό» στη στρατόσφαιρα

Η διάχυση στη στρατόσφαιρα ενός «αντηλιακού» θα μπορούσε να αντισταθμίσει τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής, σύμφωνα με επιστήμονες που συμμετέχουν σε ένα φιλόδοξο πρόγραμμα γεωμηχανικής.

Το σχέδιο προβλέπει τη χρήση μπαλονιών μεγάλου υψομέτρου για τη διασπορά στην ατμόσφαιρα εκατομμυρίων τόνων διοξειδίου του τιτανίου – ενός μη τοξικού χημικού που χρησιμοποιείται στα αντηλιακά, το μελάνι, τις βαφές, ακόμα και τα τρόφιμα.

Όταν απελευθερωθούν στην ατμόσφαιρα, τα σωματίδια θα διασκορπιστούν γύρω από τον πλανήτη, αντανακλώντας μέρος των ηλιακών ακτίνων πίσω στο διάστημα.

Εκτιμάται ότι τρία εκατομμύρια τόνοι διοξειδίου του τιτανίου αρκούν για να αντισταθμίσουν την αύξηση της θερμοκρασίας που προκαλείται σήμερα από τον διπλασιασμό των επιπέδων διοξειδίου του άνθρακα.

Σύμφωνα με τον επικεφαλής του ερευνητικού προγράμματος, Peter Davidson, οι επιστήμονες εμπνεύστηκαν την ιδέα από την έκρηξη του ηφαιστείου Πινατούμπο στις Φιλιππίνες, το 1991.

Η έκρηξη είχε ως αποτέλεσμα να εκτοξευθούν στη στρατόσφαιρα 20 εκατομμύρια τόνοι διοξειδίου του θείου, δημιουργώντας ένα σύννεφο θειικού οξέως, που μείωσε την παγκόσμια θερμοκρασία κατά μισό βαθμό Κελσίου για δυο χρόνια.

Ωστόσο, θειικό οξύ διαλύει το στρώμα του όζοντος και ενδέχεται να προκαλέσει ξηρασίες.

Αυτός είναι και ο λόγος που το διοξείδιο του τιτανίου προκρίνεται ως καλύτερη λύση, αφού είναι μη τοξικό, σταθερό στον αέρα και επτά φορές πιο αποτελεσματικό σε ό,τι αφορά την αντανάκλαση του φωτός.

Πηγή:http://www.econews.gr

Πρόγνωση καιρού Αττικής, Παρασκευή 1/6/2012

Με καλοκαιρία θα κάνει την είσοδό του ο Ιούνης και φυσικά το καλοκαιράκι , στην Αττική.

Έτσι, για την Πέμπτη αναμένεται γενικά αίθριος καιρός με κάποιες μόνο νεφώσεις κατά τη διάρκεια της ημέρας που θα δημιουργηθούν πάνω από τους ορεινούς όγκους.

Η θερμοκρασία θα σημειώσει άνοδο και θα κυμανθεί από 15 βαθμούς στα Βόρεια, 18 στα πιο πεδινά φτάνοντας το μεσημέρι μέχρι τους 27 με 28 βαθμούς.

Οι άνεμοι το πρωί θα είναι μεταβλητοί εξασθενημένοι στα όρια της άπνοιας , ενώ προς το μεσημέρι και μετά θα στραφούν σε νότιους ασθενείς έως μέτριους, 3 με 4 μποφόρ.

Καλό μήνα να έχουμε!

Επιμέλεια: Γιώργος Πατσουλάκης (snowlover)

Πηγή:http://www.meteoclub.gr/