Έρευνα επιστημόνων αποκαλύπτει ότι η κλιματική αλλαγή δεν πρόκειται να σταματήσει και το μεγαλύτερο μέρος του πλανήτη ενδέχεται να μην είναι κατοικήσιμο, το 2300.
Σύφμωνα με δημοσίευμα του Associated Press, Αυστραλοί και Αμερικανοί κλιματολόγοι, ανακάλυψαν ότι αν συνεχιστεί η άνοδος των θερμοκρασιών σε ορισμένες περιοχές του πλανήτη, τότε θα είναι πολύ δύσκολο για τους ανθρώπους να προσαρμοστούν ή να επιζήσουν.
«Ένας τέτοιος καύσωνας θα ξεκινούσε με μια άνοδο στην μέση θερμοκρασία περίπου 7 βαθμών Κελσίου, θέτοντας υπό αμφισβήτηση το κατοικήσιμο ορισμένων περιοχών», υποστηρίζουν οι ερευνητές στη μελέτη τους.
«Με μια αύξηση της θερμοκρασίας από 11 έως 12 βαθμούς Κελσίου, οι συγκεκριμένες περιοχές θα επεκτείνονταν ώστε να μπορούν να καλύψουν την πλειοψηφία του ανθρώπινου πληθυσμού, όπως είναι σήμερα κατανεμημένος».
Ο καθηγητής Steven Sherwood δήλωσε ότι δεν υπάρχει περίπτωση να υπάρξει αυτό τον αιώνα άνοδο της μέσης θερμοκρασίας του πλανήτη κατά 7 βαθμούς Κελσίου. Αλλά υπάρχει σοβαρός κίνδυνος αν συνεχιστεί η καύση των ορυκτών καυσίμων να συμβεί κάτι τέτοιο το 2300.
«Υπάρχει πιθανότητα 50/50 να συμβεί κάτι τέτοιο μακροπρόθεσμα», συμπλήρωσε ο ίδιος.
Ο Steven Sherwood, επικεφαλής των επιστημόνων από το Πανεπιστήμιο της Νέας Νότιας Ουαλίας και του Πανεπιστημίου Purdue των ΗΠΑ, τόνισε ότι οι περισσότερες μελέτες δεν έχουν εξετάσει τις συνέπειες της κλιματικής αλλαγής μακροπρόθεσμα.
Συγκεκριμένα, τις χαρακτήρισε «κοντόφθαλμες», ενώ η νέα μελέτη εξέτασε τις επιπτώσεις του εν λόγω φαινομένου μακροπρόθεσμα.
Επίσης, ένα άλλο θέμα που εξέτασε ήταν το «θερμικό στρες» που θα υποστούν οι άνθρωποι από ένα συνδυασμό αυξανόμενων τιμών θερμοκρασιών και υγρασίας.
«Οι έρευνες θα πρέπει να συνεχιστούν. Δεν μπορούμε να κάνουμε πολλά για την κλιματική αλλαγή τις επόμενες δύο δεκαετίες, αλλά μπορούμε να κάνουμε πολλά για τις μακροπρόθεσμες μεταβολές».
«Σύμφωνα με ρεαλιστικά σενάρια μέχρι το 2300, ενδέχεται να βρεθούμε αντιμέτωποι με αυξήσεις της θερμοκρασίας κατά 11-12 βαθμούς Κελσίου ή και περισσότερο» δήλωσε ο καθηγητής Tony McMichael.
Για το econews Λίντα Σπυρέλη
Πηγή:http://www.econews.gr
Οι επιστήμονες παρατηρούσαν το στρώμα του όζοντος από το Διεθνές Γεωφυσικό Έτος του 1957-1958. Το 1985 ανακάλυψαν ότι από τα μέσα της δεκαετίας του 1970 οι τιμές του όζοντος πάνω από τους ερευνητικούς σταθμούς Halley και Faraday παρουσίαζαν πτώση, όταν επανεμφανιζόταν ο ήλιος στην Ανταρκτική κάθε άνοιξη. Κάτι λοιπόν στην στρατόσφαιρα (περίπου 20 χιλιόμετρα πάνω από τη Γη) μπορούσε να καταστρέφει το όζον.